Latest edition Contact Order by e-mail
Editorial
Events
Civil society
Education
Culture
Women
Environment
Calendar
Cover story
Reportage
Interview
Research
Views
Presentation
Publications
History of the civil society
People
Mobilization of resources
Arhive
Home
NGO Fair
2005
Events
Photo Galleries
Arhiva
Archive
Perspectives
Organizational CV
Register of Civil Organizations in Macedonia
Contact






ONLINE VERSION
PRINT VERSION

  Број 47 Март 2005

   

ПОГЛЕДИ: Марина Туневска-Јовановска

Приказните-точка каде што се среќаваат медиумите и граѓанските здруженија

                                                                                                             Албанска верзија

Ако здруженијата на граѓани ја сфатат и прифатат својата улога на креатори на јавното мислење со помош на медиумите, тогаш тие се на половина пат до загарантираниот успех. А, за да се придобијат медиумите во остварувањето на таквата намера, потребно е да се научи да се комуницира со “нивниот јазик”.

Сум забележала, а убедена сум дека ќе се согласат и поголем дел од оние чие внимание го заслужува овој текст, дека кога некој се соочува со непознатото некои од првич­ни­те реакции се дистанцирањето, за потоа да не се исклучи и зајадливоста, упорната потрага по она што заслужува негативна критика, игнорирање и слично на тоа. Не знам дали токму поради ова погоре или заедно и со некои од другите причини што ќе бидат образложени низ овој текст, но неретко се забележува истото да се случува и на релација медиуми-здруженија на граѓани.

Звучи неубаво, но мора да се забе­ле­жи дека граѓанскиот сектор знае да биде потиснат длабоко на агендата на медиумите. Исто како што медиумите често пати се потиснати на дно­то на агендата на  дејствување на здруженијата на граѓани. За не многу сјајните односи најчестото опра­в­дание се наоѓа во заемното ба­ра­ње одговорност од другата стра­на. А, најнепосакуваните, но се­пак чести последици од овој сооднос, се ставањето на здруженијата на граѓани на листата на “прости из­вршители на волјата на донаторот и на оној кој стои зад сиот процес”, “пералници на пари”, а пак медиумите стануваат “гнили пера”, “трагачи по сензации”, “ориентирани само кон политика” итн. Беско­рис­но би било да се продолжи со со­с­тавување листа од овој тип, бидејќи тоа ни најмалку нема да биде во прилог ниту на медиумите ни­ту на граѓанските здруженија. Да не заборавиме, постојат  примери на успех во овие односи, но, за жал, тоа не е општата состојба, исто како што не е ни доволно да се смета дека постои основа за оптимизам кога се потпираме само на изолирани примери.

Одговорностите кај двете страни можат да пораснат, а кога велиме да пораснат, мислиме да достигнат ниво на задоволство и кај граѓанскиот сектор и кај медиумите, само до­кол­ку секој ја преземе сопствената одговорност. Ако здру­же­нијата на граѓани ја сфа­тат и прифатат својата улога на креатори на јавното мисле­ње со помош на медиумите, тогаш тие се на поло­ви­на пат до загарантираниот успех. А, за да се при­добијат медиумите во остварувањето на таквата намера потребно е да се научи да се комуницира со “нивниот ја­зик”. Преку тој јазик може да се кажат и покажат мно­гу приказни кои ќе го свртат вниманието на оние на кои им се рас­кажува. А, таквите приказни нема да доаѓаат од Земјата на чудата, туку од реалниот свет на граѓанскиот сектор и за нив ќе биде потребна само мала инспирација и вол­ја да бидат кажани и споделени. Од друга страна, ако медиумите правилно ја одиграат својата улога на проценители на добрата и инспиративна приказна и со добра вол­ја отстапат простор за нејзино повторно оживување преку пишаниот или кажаниот збор, ќе се понудат многу пораки и идеи на кои ќе им биде благодарен токму оној за ко­го се наменети - граѓанинот. Нели  главна мисија и на едните и на другите (медиумите и граѓанските здруженија) е да се допре до луѓето со добра порака?  

Велат, медиумите ја поседуваат моќта. Да, кога зборуваме за избирање и пренесување на приказните и пораките, но таа моќ зависи, пред сe, од оние кои ги нудат и создаваат приказните. Сe додека овој заемен однос им е сосема јасен и на едните и на другите, основа за дистанцирање и несогласување нема да постои.

И медиумите и граѓанските здруженија можат да си бидат учители едни на други. Да научат што и како работат и во еден таков дух да си помагаат во остварувањето на своите определби. Тогаш со сигурност може да се очекува плодна соработка. Велејќи го ова, се потсетувам на една арапска поговорка: “Ако сте саделе кактуси, не очекувајте грозје”. Верувам дека многумина веќе ја составиле својата формула за успех и доследно ја почитуваат!

(авторот е дипломиран новинар)

Линкови
Граѓански организации и фондации
Медиуми
Институции
Регион и свет
Странски организации и претставништва во РМ
Сервиси
Огласи за обуки
Слободни работни места
Конкурси
























News
Деминирањето во Босна и Херцеговина (2)
Не заборавајте на мините
ПОГЛЕДИ: Марина Туневска-Јовановска
Приказните-точка каде што се среќаваат медиумите и граѓанските здруженија

Ако здруженијата на граѓани ја сфатат и прифатат својата улога на креатори на јавното мислење со помош на медиумите, тогаш тие се на половина пат до загарантираниот успех. А, за да се придобијат медиумите во остварувањето на таквата намера, потребно е да се научи да се комуницира со “нивниот јазик”.
ИНТЕРВЈУ: Методија Саздовски и Мартин Мартиноски членови на Работната група за позеленување на изборите
“Гласај за природата” - нов импулс во изборните процеси
Локалните избори во земјава беа одбележани и со кампањата „“Гласај за природата” на Работната група за позеленување на изборите. По завршувањето на првиот изборен круг, како го оценувате обидот да ги анимирате кандидатите во трката за локалната власт, но и граѓаните за одговорноста што ја носат и двете страни кон животната средина?
Црвениот крст на општина Чаир во посета на Танушевци
Помошта пристигна заедно со пролетта
На 40 километри одда­ле­ченост од Скопје, на границата со Ко­со­во и надморска ви­­со­­чина од 1.600 метри се наоѓа селото Танушевци. Тоа сега брои триесет семејства. Петнаесетина сe уште не се вратени во своите родни ог­ниш­­та, откако се иселиле на Ко­сово по случувањата од вое­ни­от конфликт во 2001 година во Македонија. Во дале­ч­на­та 1984 година за прв пат е доне­сена струја во селото, а патот е направен година пред тоа. И сега кога има големи не­времиња селото останува без струја. Веднаш до Тану­шев­ци се селата Брест и Ма­ли­но. Во сите три села живее албанско население.
Милениумски предизвик
Ветувањата на Америка
Пред три години, претседателот на САД, Џорџ В. Буш, ја отвори сметката на Милениумскиот предизвик, со цел да им даде повеќе пари на сиромашните земји кои работат на промовирање развојни политики. Буш рече дека неговата влада ќе донира повеќе милијарди долари во неколку растечки фази сe додека програмата не достигне висина до 5 милијарди долари годишно, почну­вајќи од 2006 г. Иако петте ми­ли­јарди долари се само 0,04 проценти од националниот при­ход на Америка, Буш го на­ме­тна предлогот како “доказ дека тој се грижи за сиро­маш­тијата во Африка и насекаде во светот. “Јас ја носам оваа обврска во ду­ша­та”, рече претседателот.
 

©MCMS - designed by KOMA