Latest edition Contact Order by e-mail
Editorial
Events
Civil society
Education
Culture
Women
Environment
Calendar
Cover story
Reportage
Interview
Research
Views
Presentation
Publications
History of the civil society
People
Mobilization of resources
Arhive
Home
NGO Fair
2005
Events
Photo Galleries
Arhiva
Archive
Perspectives
Organizational CV
Register of Civil Organizations in Macedonia
Contact






ONLINE VERSION
PRINT VERSION

  Вовед

   

ВОВЕД


До каде сме?

„Пронаоѓање на патот, заедно” е насловот на мојот вовед во мајскиот број на Граѓански свет. Тогаш порачав да нема „нереалистични очекувања за тоа што граѓанските организации можат да сторат”, во контекст на судирите во земјата, и дека „долгорочните стратегии ќе направат разлика и за тоа се потребни соодветни ресурси и многу трп­ение”. Моите очекувања беа дека „граѓанските организации можеби ќе ја имаат клучната улога во „пронао­ѓањето на патот заедно”. Оттогаш поминаа неколку месеци. Време е за прашањето до каде сме?

Еден од организаторите на „Го обравме бостанот” изјави дека вклучувањето на медиумите во оваа акција е поради пасивноста на невладините организации (НВО). Иако е  под знак  прашање дали НВО би требало да органи­зираат такви активности, рака­вицата е фрлена. Дали е точно дека НВО се пасивни?
Активностите не говорат во при­лог на тоа.
Од март, „месецот на мировни пораки” на Институтот отворено општество (ИОО), СОЖМ, МЦМС и други, настана кампањата „Доста е” на ИОО.
Неколку домашни НВО, како Ел хилал,  се носечки во хума­нитарната помош на расе­лените лица и лицата во подрачјата со ограничено дви­жење. Започната е НВО хумани­тарна координација во која учествуваат НВО, без разлика на нивната етнич­ка, верска или родова припадност. НВО хумнитарната координација е вклучена во Националната хумани­тарна координација „и претставува нејзина врска со случувањата”.
Сепак, нешто ме загрижува. 
Со потпишувањето на Охрид­скиот договор се смени кон­текстот. Во мај сe уште бевме во потрага по заедни­чкиот пат. Охридскиот договор би требало да биде тој заеднички пат. Сепак овој дого­вор етничките Албанци го дожи­вуваат како делум­на, но сепак победа, а етничките Македонци, и политичарите и јав­носта, го дочекаа со нескри­еана жестокост или пак со неволно одобрување. Одеднаш, она што требаше да биде заед­нички пат не се дожи­вува така. Ова донесе до блокада на НВО од дилемата да се под­држи или не Охридскиот договор. Тоа најдобро се виде од фактот дека ниту една релевантна НВО не застана позади медиумската кампања за поддршка на Охрид­скиот договор. 
Затоа граѓанските организации можеби и не треба да се фоку­сираат на Охридскиот дого­вор. Можеби е подобро и ресурсите и трпението да се насочат кон наредниот период на градење на меѓусебната доверба и други долгорочни активности кои ќе ни бидат неопходни.

Сашо Клековски

ПС „Го обравме бостанот” кој колку и да ми се допадна поради креативниот и со хумор полн дух на нашите граѓани, сепак е активност на „една страна”, која не успеа да ги привлече меди­умите од усло­вно „другата стра­на”. А тоа е предизвикот, како да најдеме минимум заеднички интерес за иднината.

Линкови
Граѓански организации и фондации
Медиуми
Институции
Регион и свет
Странски организации и претставништва во РМ
Сервиси
Огласи за обуки
Слободни работни места
Конкурси
























News
Број 08 Септември 2001
Број 08 Септември 2001
Вовед
Настани
Погледи
Форум
Претставување
Донатори
Публикации
Избор
Календар
 

©MCMS - designed by KOMA