ОН ќе интервенираат за да се избегне меѓународната забуна околу имињата на земјите, градовите, планините и реките 

Бомбај или Мумбаи? Пекинг или Бејџинг? Дури и на ОН им се случува да згрешат

Обединети нации ќе интервенираат за да се избегне меѓународната забуна околу имињата на земјите, градовите, планините и реките кои се менуваат толку брзо поради што поштенските услуги, трагачките и спасувачките тимови, како и туристите и јавните сообраќајни претпријатија не можат да фатат чекор со нив. Следната година ќе бидат објавени два водичи за стандардизирање на имињата насекаде во светот, па така во овој растечки глобализиран свет ќе биде возможно да се пронајдат одредени луѓе или места.

Едни од најочиглединте примери за потребата од наука за имињата на местата (топонимија) се промените на името Бомбај во Мумбаи и Пекинг во Бејџинг (на кинески - главен град на северот), кои се всушност точните називи на овие места од претколонијалната ера. Примери на враќање во употреба на старите, односно локалните имиња има многу, особено во Африка и во Индија, со цел да се отфрли каква било асоцијација на периодот на колонизација. Ситуацијата се влоши исто така и со распадот на поранешниот Советски Сојуз, каде што голем број земји коишто се наоѓаат во централна Азија ги враќаат имињата на своите градови како во преткомунистичките времиња.

Дејвид Мунро, директор на Шкотското кралско географско друштво и шеф на По­сто­јаниот комитет за географски имиња кои се во официјална употреба во Бри­та­нија, рече дека целта на ОН е да се држи чекор со промените, така што секој би знаел точно каде се наоѓааат местата.

“Тоа е важно од административни при­чини”, рече тој. “На пример, на хуманитарните организации им е важно за да знаат каде да ја упатат помошта. Ако не се сигурни каде се наоѓа некое место, тогаш како ќе можат да ја достават храната до вистинските луѓе?”

Менувањето на имињата на местата може да резултира со последици значително поголеми од само една едноставна забуна. Министерот за одбрана вработи тројца луѓе во Кралското географско друштво во Лондон чија задача е да водат сметка за промените на имињата секаде во светот. Користа од ова е двојна - како прво, нема да се дозволи Министерството за надворешни работи да се посрамоти со тоа што ќе употреби “старо” име, и како второ, да им се помогне на разузнавачките служби да бидат во тек со имињата кои терористите, или, пак, некои други политички групи можеби ги употребуваат на својот мајчин јазик.

Има примери од Првата заливска војна кога се фрлале бомби на погрешно место поради некои недоразбирања поврзани со имињата. Примери со забуни околу имињата има многу. Во Израел, на пример, градот кој во Англија е познат како Еру­салим, на еврејски се нарекува Јерушалаим (или Уршалим), а на арапски ал-Кудс. Недоразбирањата се решени со тоа што сега на картите ги има сите четири верзии на името.

Именувањето на местата е високо политичка и потенцијално опасна одлука. Поранешната Југословенска Република Маке­донија која сега себеси се нарекува Македонија, за малку ќе се најдеше во војна со соседната Грција поради спорот со името, бидејќи Грција стравуваше дека тоа е обид за припојување на нејзината северна провинција, која исто така се нарекува Македонија. ОН официјално ја нарекува земјата Бивша Југословенска Република Македонија, или скратено БЈРМ, но Експертскиот комитет за имиња на ОН, чиј претседавач е Хелен Керфут, признава дека никој во Македонија не го користи тоа име.

Ситуацијата е уште посериозна во земјите, како на пример Јужна Африка, каде што има дури 11 официјални јазици. Градот којшто на англиски се вика Кејптаун, на африкански е Капстад, додека пак на локалниот јазик ксоса тој е Екапа. Владата се уште бара начин како да го реши ова прашање.

Дури и во Канада, од каде што потекнува и г-ѓа Керфут има проблеми, особено меѓу француските и инуитските заедници каде што имињата на местата се менуваат. Така, на пример, еден голем залив наречен според англискиот истражувач Фробишер, сега се вика Икбалут на барање на Инуитите, кои го користеле тоа име уште пред постоењето на Канада како држава.

Еден од проблемите за топонимистите е смената на англиканските имиња со цел да се означи потеклото. Во Азија, на пример, Ташкент го поправија во Тошкент, а Самарканд на Свилениот Пат кон Кина стана Самарганд.

 

Преземено од: хттп://њњњ.гуардиан.цо.ук/интернатионал/сторѕ/0,3604,1284498,00.хтмл

(Пол Браун, 17 август 2004 - Гардијан)