Форум

Имаат ли резултати актуелните стратегии на женските НВО?

Во традиционално женскиот месец, март, на веб-страниците на „Граѓански свет“, www.graganskisvet.org.mk и www.civicworld.org.mk ќе биде актуелно прашањето поврзано со активноста на женските невладини организации. Ве пови­куваме на дискусија во врска со стратегиите кои женските здруженија ги спроведуваат во Македонија. Дали тие ги донесуваат поса­куваните ефекти? Или пак е време актив­ностите насочени кон добивање повеќе права и рамноправен третман на жените да се усмерат во некоја друга насока, посовре­мена, или едноставно по­прила­годена на домашните потреби?
Ве повикуваме да се вклучите во дискусијата на оваа интересна тема на Форумот на нашите веб-страници. Притоа, ве молиме да го напишете своето полно име и презиме и да ја наведете невладината организација, доколку членувате во некоја.
За да започнеме квалитетна дебата, ова прашање им го поставивме на неколку личности активни во невладиниот сектор во Македонија. Еве го нивното мислење:

Ѓунер Небиу, Женска граѓанска иницијатива „Антико“:
Напревени се видливи резултати речиси на сите полиња на кои женските орга­низаици, коалиции и мрежи се ан­гажираа во изминатите 10 години, по­чнувајќи од учеството на жените во еко­номските и политичките процеси, закон­ксите и по­литичките мерки кои се поврзани со стаусот на жените, решавањето проб­леми на специфични групи жени, итн. 
Но, од друга страна, ако се прашаме себеси дали  општо гледано жените во Македонија профитираат во ист сразмер на инвестициите напревени во женскиот невладин сектор, на нашиот внатрешен развој, и дали нивната вкупна општес­твена положба е значително подо­брена како резултат на работата на женското невла­дино организирање во Македонија, одго­ворот не е секогаш едноставен. 

Даниела Дабеска, Шелтер центар:

Женското движење во Македонија во последнава деценија делуваше во креи­рањето подобра клима за жените во Маке­донија. Но, стратегијата којашто тие ја применуваат е далеку од добра. Женските организации во Македонија се едногласни единствено во нивното декларирање како борци за женски човекови права, но многу од овие организации го користат принципот на затвореност. Основната  стратегија треба да биде базирана во духот на заедничка работа, меѓусебно раз­бирање, под­држу­вање, раз­мена на искуства, инфор­мации. Во оној мо­мент кога женските невладини организации ќе успеат да ја соединат својата заедничка енергија можеме да се надеваме на стратегија која навистина ќе може да влијае врз потребните промени. 

ОД МИНАТОМЕСЕЧНАТА ДЕБАТА

Колку граѓаните можат да го остварат правото на учество во работата на власта?

Минатиот месец на Форумот на „Граѓански свет“ беше актуелно прашањето поврзано со граѓанското право да учествува во работата на органите на власта. Колку јавноста кај нас има можност да учествува во креирањето на политиката, во донесувањето разни закони, одлуки и други акти? Колку власта го зема предвид јавното мислење, колку го пот­тикнува преку јавни расправи и други форми? Колку власта работи транспарентно и ги информира граѓаните за својата работа?
На ова прашање с$ уште мо­жете да одго­ворите на Фору­мот на веб-страниците на „Гра­ѓан­ски свет“, www.graganskisvet.org.mk и www.civivworld.org.mk. Еве што  раз­мислуваат неколку прет­ставници на невла­диниот сектор кај нас на оваа тема:

Елизабета Јаневска:
Мислам дека кај нас и има и нема можност за учество на граѓаните во работата на власта. Велам „има“ затоа што колку-толку, законски можности постојат, а велам „нема“, затоа што тие можности не се остваруваат во пракса. Зошто е тоа така, е вина и на граѓаните и на власта. За жал, во природата на секоја власт е да ги држи затворени своите активности, да не сака да има многу големо учество на пошироката јавност во она што го работи. Од друга стра­на пак, граѓаните се тие кои треба да се из­борат за своите права, меѓу другите и за пра­во­то да учествуваат во работата на власта, а со тоа и самите да ја „кројат“ својата суд­бина – да влијаат врз политиката, врз за­коните и про­писите. Е, проблем е што нашите граѓани, граѓаните на Македонија се многу пасивни на ова поле.
Секако, не е далеку од нас минатото кога власта и граѓаните беа строго одделени, но сега е друго време, друг, демократски систем и ние не смееме да останеме пасивни. Мо­раме докрај да ги искористиме законските можности кои ни се нудат за да земеме учество во донесувањето на одлуките и креирањето на политиката. А, ако тие законски можности не се доволни, треба да се избориме да се подобрат,како И да иницираме донесување на нови.